เธอเปรียบเสมือน

posted on 08 May 2009 21:50 by lovelycrazy

1.เธอเปรียบเสมือนน้ำแข็ง

ถึงแม้จะคลายความร้อนได้ดีแค่ไหน

แต่สุดท้ายมันก็ต้องละลาย

 

2.เธอเปรียบเสมือนดาวท้องฟ้า

เพราะถึงแม้ว่าฉันจะเห็นดาว

อยู่ทุกวัน แต่ก็เอื้อมไปไม่ถึงสักที

 

3.เธอเปรียบเสมือน ความคิด

ชอบโผล่ขึ้นมา แต่สุดท้าย

ก็หลงลืมบ้าง เป็นบางส่วน

 

4.เธอเปรียบเสมือน เม่น

 ฉันต้องยอมเจ็บปวด เพื่อที่จะ

เข้าไกล้เธอ แต่ฉันก็เต็มใจ

 

5.เธอเปรียบเสมือน ร่ม

ถึงแม้จะกันฉันจากฝนได้

แต่ไม่สามารถจะกันความเหน็บหนาวได้

 

6.เธอเปรียบเสมือน ความรัก

ที่ถึงแม้จะเจ็บปวดมาก

แต่ฉันก็เต็มใจมากเช่นกัน

 

 

 

ทั้งหมดนี้ : แว่นทำ

edit @ 8 May 2009 22:28:17 by แว่น & หยอง

แว่น~หยอย 'ออกไปซื้อแมว :1

posted on 06 May 2009 13:06 by lovelycrazy

 

กริ๊งๆ ~เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

ผมกดรับ:ฮัลโหลสวัสดีครับ

เสียงนั้นตอบกลับมาว่า:เค้าอยากได้แมว

ผมตอบไปว่าโอเค แล้วในที่สุดก็ลืมไปว่า กูอยู่กะไอ่แว่นสองคนนี่หว่า

 แล้วกูจะไปซื้อแมวที่ไหนดีเนี่ย มอซงมอไซค์ป๊ากูก็เอาไปใช้แล้ว

แล้วผมก็ไปดูที่โรงรถเจอกับไอ่นี่

 ชื่อ : จักรยานสีเขียว

รุ่น :coppi พระเจ้าเหา

มันคือจักรยานรุ่นเก่าบรม เอาหว่ะ ไหนๆก็ว่างแล้ว ไปซื้อแมวกันเถอะ

ว่าแล้วผมก็เรียกไอ่แว่นให้ไปกับผมด้วย

 

แนะนำตัวละคร

ชื่อ : หยอย

อายุ : 14 ขวด เอ้ย ขวบ

ชื่อ : แว่น

อายุ : หลายขวบ

-------------------------------------------------------------

หยอย คว้าจักรยานคู่ใจ แล้วเรียกไอ่แว่นให้มาซ้อน ทั้งคู่ปั่นออกมาจากบ้านของตัวเอง

ปั่นมาได้ไม่ถึง 300 เมตรจากบ้านไอ้หยอย โซ่จักรยานของมันก็เสือกหลุดดื้อๆซะงั้น

หยอย : อะไรของมันวะเนี่ย ทีเมื่อวานยังปั่นได้ไกลกว่านี้เลย

ไอ่หยอยบ่นพร้อมกับซ่อมโซ่ของจักรยานให้กลับมาใช้งานได้

หลังจากซ่อมเสร็จแล้วหยอยและแว่นก็ออกเดินทางต่อ

แต่ทว่าเทวดาจักรยานกลับไม่เป็นใจ ปั่นไปได้อีก 30 เมตร โซ่หลุดอีกแล้ว!!!!!!

แว่นชี้นิ้วให้ไอ้หยอยเอาจักรยานของมันไปเก็บแล้ว บอกว่า

แว่น : เดินเอาดีกว่า มึงเชื่อกู เดี๋ยวหลุดอีกมึงก็ซ่อมอีก

หยอยเข็นจักรยานมาเก็บพร้อมถอนหายใจ 'นี่ยังไม่ได้ออกจากหมู่บ้านเลยนะเนี่ย'

แล้วจากนั้นทั้งสองคนก็เดินแทนการปั่น แต่ด้วยระยะทางอันแสนยาวไกล

เนื่องจากบ้านของมันอยู่ไกลจากทางเข้าหมู่บ้านมาก

เดินมาได้เพียงครึ่งทางทั้งสองก็พร้อมใจกันหอบด้วยความเหนื่อย

 (จากภาพดูก็รูว่าใครเหนื่อยกว่ากัน)

แว่น :นี่กูขโมยมอเตอร์ไซค์เขาดีมั้ยวะ

หยอย : มึงมีกุญแจมั้ยหล่ะ?

แว่น: เออจริงด้วยกูไม่มีกุญแจ

 ทั้งสองคนเพียรพยายามด้วยความเหน็ดเหนื่อย ในที่สุดก็ออกมาสู่ถนนใหญ่

 หยอย:พักเหนื่อยแปปนึงสิวะ

แว่น : เออก็ดีเหมือนกัน ว่าแต่มึงจะไปซื้อแมวที่ไหนวะ

หยอย: กูลืมคิดไปว่ะ

 

แว่น :อ้าว งั้นเดี่ยวถามคนที่อยู๋ในตู้นี้แล้วกัน

หยอย :เขาว่าไงบ้างวะ

แว่น :เปิดไม่ออกว่ะ มันล็อคไว้

 หยอย:ช่างมันเหอะ กูรู้แล้วว่าจะทำยังไง

แว่น:มึงจะทำยังไง

หยอย:ตามกูมาเดี่ญวกูจะพาไปหาคนที่ส่งเราได้

 ว่าแล้วหยอยก็โบกรถเหลือง

(นี่คือโฉมหน้ารถเหลืองที่เราจะโดยสารกัน)

จากนั้นทั้งสองคนก็ขึ้นรถแล้วมาลงปากทางสนามบินเชียงใหม่(สองคนนี้อยู๋เชียงใหม่)

หยอย:ตามกูมาเดี๋ยวก็เจอ

แว่น:อ้าวต้องเดินอีกแล้วเหรอวะ?

หยอย:เออน่าอีกนิดเดียวเอง ตีนไม่บวมหรอก

ทั้งสองเดินต่อไปด้วยความหวัง สักพักหยอย เริ่มแปลก ๆ

แว่น:เป็นไรไปวะ

หยอย:กูหิวว่ะ

ว่าแล้วหยอยก็เดินไปที่ต้นไม้แล้วเริ่มกินใบ้ไม้อย่างเอร็ดอร่อย

หยอย:อร่อยดีหว่ะใบไม้เนี่ย กินด้วยกันมะ

แว่น: เกรงใจ

  

ในที่สุดก็มีรถมารับสักที ดูเหมือนจะมีความหวังแล้ว

 

To be continue

 

edit @ 6 May 2009 18:45:31 by แว่น & หยอง

การสนทนาบทที่ :1

posted on 05 May 2009 18:56 by lovelycrazy

                                                                  

  :สวัสดีครับ ขอต้อนรับสู่บลอก เพี้ยนๆ ที่คนเข้ามาดู เข้ามาอ่านไม่เพี้ยนครับ(เอาใจคนเข้ามาชมกันหน่อย)

เกี๊ยง :สวัสดีครับ ทุกทานที่หลงเข้ามา สู้หลังคาสีชมพูแห่งนี้

วิน:หลังคาแดงไม่ว่า

 

วิน: เอางี้ลองทักทายใหม่สิ เอาแบบไม่ต้อง ชมพงชมพู เอาแบบดีๆได้ไหม ทางการหน่อย

เกี๊ยง : แกทางการตายล่ะ

 เกี๊ยง : โอเคงั้นเปลี่ยนใหม่เป็น ขอต้อนรับทุกท่านเข้าสู่บลอกคน อารมณ์ดี หน้าตา(เกือบ)ดี  โลกนี้เป็นสีชมพู

วิน : เอาจนได้ สีชมพูเหรอ เราว่า ศรีธัญญา มากกว่า

เกี๊ยง : อย่าพึ่งขัดน่า ต่อเลยละกัน บลอกแห่งนี้ไม่มีสาระหากท่านต้องการสาระขอให้มาที่นี่

วิน: เอาไงแน่

วิน: พอก่อนๆกูว่า เริ่มไม่รู้เรื่องละ

เกี๊ยง : อย่าพูดกูมึงสิครับ

วิน: . . . .

เกี๊ยง : เผื่อคนที่เข้ามาชมเป็นเยาวชน

วิน: มึงไม่ใช่เยาวชนเหรอวะ ?

เกี๊ยง : เออว่ะ กูก็เยาวชน แต่ว่าเลิกพูดกูมึงเหอะ

วิน: ตามใจมึง!

 

edit @ 5 May 2009 20:53:23 by lovelycrazy